Regulamin pracy 05 PDF
Wpisany przez Administrator   
piątek, 27 czerwca 2008 11:51
ROZDZIAŁ V

CZAS PRACY


§ 14

1.    Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

2.    Czas pracy powinien być tak organizowany przez pracodawcę, żeby zapewnić pracownikowi jego pełne i efektywne wykorzystanie.

3.    Każdy pracownik powinien stawić się do pracy w takim czasie, by w godzinach rozpoczęcia pracy znajdował się na stanowisku pracy.


§ 15

1.    Czas pracy pracowników, z zastrzeżeniem § 18, § 19, § 20 ust.1, § 25 ust.1, nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w okresie rozliczeniowym (podstawowy system czasu pracy).

2.    Dniem wolnym od pracy wynikającym z pięciodniowego tygodnia pracy dla pracowników zatrudnionych w podstawowym systemie czasu pracy jest sobota, z zastrzeżeniem § 23.

3.    Pracownicy zatrudnieni w podstawowym systemie czasu pracy rozpoczynają pracę
o godzinie 8.00, a kończą o godzinie 16.00 z zastrzeżeniem § 23.

4.    W szczególnie uzasadnionych przypadkach, pracodawca na wniosek Dyrektora Pionu/Biura/Departamentu może dla danej komórki organizacyjnej, ustalić godziny rozpoczynania i kończenia pracy w jednym z niżej wymienionych przedziałów:

     1)  rozpoczęcie pracy o godzinie 7.00 – zakończenie o godzinie 15.00,

     2)  rozpoczęcie pracy o godzinie  7.30 – zakończenie o godzinie 15.30,

3)  rozpoczęcie pracy o godzinie 8.30  - zakończenie pracy o godzinie 16.30,

     4)  rozpoczęcie pracy o godzinie 9.00  - zakończenie pracy o godzinie 17.00

    - z zachowaniem dobowej normy czasu pracy.


§ 16

Okres rozliczeniowy, obowiązujący wszystkich pracowników wynosi trzy miesiące.

Ustala się następujące okresy rozliczeniowe:

I okres rozliczeniowy – 1 stycznia – 31 marca

II okres rozliczeniowy – 1 kwietnia – 30 czerwca

III okres rozliczeniowy – 1 lipca – 30 września

IV okres rozliczeniowy – 1 października – 31 grudnia


§ 17

1.    Za pracę w porze nocnej uważa się pracę od godziny 22.00 do 6.00.

2. Za pracę w niedzielę lub święto uważa się pracę wykonywaną między godziną 6.00 w niedzielę lub święto, a godziną 6.00 w dniu następnym.


§ 18

1.    Czas pracy pracowników służb kablowych, zatrudnionych bezpośrednio przy konserwacji, remontach i budowie telekomunikacyjnych linii kablowych

       - wynosi przeciętnie 36 godzin i 30 minut w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.

2.    Czas pracy pracowników stale zatrudnionych przy obsłudze, konserwacji, remontach i rozbudowie urządzeń telekomunikacyjnych, radiokomunikacyjnych w:

1)   specjalnych obiektach telekomunikacyjnych – schronowych,

2)   obiektach (pomieszczeniach) całkowicie zagłębionych,

3)   specjalnych obiektach radiokomunikacyjnych całkowicie zagłębionych,

-  wynosi przeciętnie 31 godzin i 30 minut w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.

3.    Wykaz komórek organizacyjnych i stanowisk pracy objętych skróconym czasem pracy, o których mowa w ust. 1 i 2 ze względu na szczególnie uciążliwe lub szkodliwe warunki pracy określają załączniki Nr 2a, 2b do Regulaminu Pracy.


§ 19  

Czas pracy pracowników niepełnosprawnych uregulowany jest przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 1997 r., Nr 123, poz.776 z późn. zm.)


§ 20  

1.    Czas pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy ustalony jest w umowie o pracę.

2.    Godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy pracowników, o których mowa w ust.1 ustala  indywidualnie bezpośredni przełożony w ramach obowiązujących ich systemów czasu pracy.


§ 21

1.      Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo, do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku.

2.      Przepis ust. 1 nie dotyczy:

     1) pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy,

     2) przypadków prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego,  ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii.

3.      W przypadku określonym w ust. 2 pracownikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.

4.      Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo, do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Odpoczynek powinien przypadać w niedzielę.

5.      W przypadkach określonych w ust.2 oraz w przypadku zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmianę, zgodnie  z ustalonym rozkładem czasu pracy, tygodniowy nieprzerwany odpoczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny.

6.      Dla pracowników pracujących w niedzielę odpoczynek, o którym mowa w ust. 4 może przypadać w innym dniu niż niedziela.
 

§ 22  

1.    Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, na stanowiskach pracy lub w komórkach organizacyjnych może być zastosowany równoważny system czasu pracy.

2.    Przy pracach o których mowa w art.138 k.p. możliwe jest zastosowanie pracy w ruchu ciągłym.

3.      Praca zmianowa jest dopuszczalna bez względu na stosowany system czasu pracy.

4.      Dla pracowników nie objętych PUZP może być stosowany zadaniowy czas pracy.


§ 23

W przypadku stosowania pracy zmianowej w podstawowym systemie czasu pracy, dni wolne od pracy wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy oraz godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy określone są w harmonogramach czasu pracy.


§ 24

Pracownicy zatrudnieni w komórkach organizacyjnych, których stanowiska nie zostały wymienione w załącznikach nr 2a, 2b, nr 3 (skrócony czas pracy), (podstawowy – praca zmianowa), nr 4 (równoważny czas pracy), pracują zgodnie z zapisami § 15.


§ 25  

1.    Na stanowiskach pracy, na których obowiązuje równoważny system czasu pracy, norma dobowa czasu pracy nie może przekroczyć 12 godzin. Przedłużony dobowy wymiar czasu pracy jest równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy, w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy.

2.    Praca w równoważnym systemie czasu pracy odbywa się według ustalonego harmonogramu czasu pracy.


§ 26

1. Harmonogramy czasu pracy ustalane są na okres jednego miesiąca przez bezpośredniego przełożonego lub wyznaczoną komórkę organizacyjną i podawane do wiadomości pracowników, co najmniej na 7 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem następnego miesiąca pracy. Harmonogramy czasu pracy rozliczane są w przyjętym okresie rozliczeniowym.

2. Przy ustalaniu harmonogramu czasu pracy należy przestrzegać zasady, że w okresie rozliczeniowym należy pracownikowi zapewnić dni wolne od pracy w liczbie, co najmniej równej liczbie niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy, wynikających z harmonogramu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, przypadających w tym okresie, z uwzględnieniem postanowień art.130 § 2 k.p..


§ 27  

Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym ulega obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.


§ 28

Czas pracy pracownika wykonującego czynności służbowe poza stałym miejscem wykonywania pracy, rozliczany jest na podstawie polecenia wyjazdu służbowego.


§ 29

Na pisemny wniosek pracownika, po zasięgnięciu opinii przełożonego, pracodawca może ustalić indywidualny rozkład czasu pracy w ramach systemu czasu pracy, którym pracownik jest objęty.


§ 30

Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach dyspozytorskich nie mogą opuścić stanowiska pracy przed przybyciem zmiennika. W takim przypadku przełożony obowiązany jest zapewnić zmianę na stanowisku pracy do dwóch godzin od zakończenia zmiany, przy zachowaniu postanowień § 21 ust.1.


§ 31

1.    Pracownikowi wykonującemu pracę w niedzielę i święta pracodawca zobowiązany jest zapewnić inny dzień wolny od pracy:

1)   W zamian za pracę w niedzielę – w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po takiej niedzieli.

2)   W zamian za pracę w święto – w ciągu okresu rozliczeniowego.

2.    Jeżeli nie jest możliwe wykorzystanie w terminie wskazanym w ust.1 pkt.1 dnia wolnego od pracy w zamian za pracę w niedzielę, pracownikowi przysługuje dzień wolny od pracy do końca okresu rozliczeniowego, a w razie braku możliwości udzielenia dnia wolnego od pracy w tym terminie – oprócz normalnego wynagrodzenia dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia, za każdą godzinę pracy w niedzielę.

3.    Jeżeli nie jest możliwe wykorzystanie w terminie wskazanym w ust.1 pkt.2 dnia wolnego od pracy w zamian za pracę w święto, pracownikowi przysługuje oprócz normalnego wynagrodzenia dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia, za każdą godzinę pracy w święto.

4.    Jeżeli pracownik wykonywał pracę w dniu, który jest jednocześnie świętem i niedzielą, pracę w tym dniu należy traktować jako pracę w niedzielę.

5.    Pracownik pracujący w niedzielę powinien korzystać co najmniej raz na trzy tygodnie z niedzieli wolnej od pracy.


§ 32

1. Pracownikom ruchu telefonicznego, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, przysługują następujące przerwy w czasie pracy, wliczane do czasu pracy:

1) 30 minutowa przerwa – zgodnie z § 30 ust.1 pkt 1 PUZP,

2) jeżeli pracownicy ci stale pracują przy monitorze komputerowym, przysługuje im także co najmniej 5 minut przerwy po każdej godzinie pracy, przy czym po każdym 2 godzinnym okresie pracy łączny czas przerw za ten okres powinien wynosić 15 minut - zgodnie z § 30 ust.1 pkt. 2 PUZP.

2. W przypadku zbiegu prawa do przerw o których mowa w ust.1 pkt 1) i 2) pracownikom przysługuje prawo do jednej przerwy najdłuższej.

3. Pracownikom stale pracującym przy monitorze ekranowym, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin i którzy nie są jednocześnie pracownikami o których mowa w ust.1 przysługują następujące przerwy w czasie pracy,  wliczane do czasu pracy:

1) co najmniej 5 minut przerwy po każdej godzinie pracy, przy czym po każdym 2 godzinnym okresie pracy łączny czas przerw za ten okres powinien wynosić 15 minut- zgodnie z § 30 ust.1 pkt 2 PUZP,

2) 15 minutowa przerwa - zgodnie z art.134 k.p.

4. Pracownikom stale pracującym przy monitorze ekranowym, których dobowy wymiar czasu pracy jest krótszy niż 6 godzin przysługuje przerwa w pracy, wliczana do czasu pracy wynosząca 5 minut po każdej godzinie pracy - zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe.

5. Pracownicy, nie należący do grup wymienionych w ust. 1-4, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, mają prawo do jednej 15 minutowej przerwy wliczanej do czasu pracy - zgodnie z art.134 k.p.


§ 33

Przebywanie pracowników w miejscu świadczenia pracy, poza wyznaczonymi godzinami pracy może mieć miejsce tylko w uzasadnionych przypadkach, za zgodą przełożonego w której pracownik jest zatrudniony wyrażoną w formie pisemnej.


§ 34

1.  Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w razie:

1) konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,

2) szczególnych potrzeb pracodawcy,

2.  Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. Ograniczenie to nie dotyczy pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

3.   Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych w związku z okolicznościami określonymi w ust.1 pkt 2 nie może przekroczyć dla pracownika 150 godzin w danym roku kalendarzowym.


§ 35

1.  Za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek w wysokości:

1) 100% wynagrodzenia- za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających

a) w nocy

b) w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy,  zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy,

c)  w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy,

2) 50% wynagrodzenia – za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w każdym innym dniu niż określony w pkt.1

2. Dodatek w wysokości określonej w ust.1 pkt 1 przysługuje także za każdą godzinę pracy nadliczbowej z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, chyba, że przekroczenie tej normy nastąpiło w wyniku pracy w godzinach nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku w wysokości określonej w ust.1.


§ 36

1. W zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych pracodawca, na pisemny wniosek pracownika, złożony pracodawcy najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego, może udzielić mu w tym samym wymiarze czasu wolnego.

2. Pracodawca może udzielić pracownikowi czasu wolnego także bez wniosku pracownika. W takim przypadku pracodawca udziela czasu wolnego od pracy, najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego, w wymiarze o połowę wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych, jednakże nie może to spowodować obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.

3. W przypadku udzielenia pracownikowi czasu wolnego od pracy, o którym mowa w ust. 1 i 2, pracownikowi nie przysługuje dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych.


§ 37

Pracownikowi, który ze względu na okoliczności przewidziane w § 34 ust.1 wykonywał pracę w dniu dla niego wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, przysługuje w zamian inny wolny dzień od pracy udzielony pracownikowi do końca okresu rozliczeniowego, w terminie z nim uzgodnionym.


§ 38

Praca w godzinach nadliczbowych nie może być stałą praktyką stosowaną np. na skutek wadliwej organizacji pracy.
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 8 gości 

KOMISJA KRAJOWA NSZZ

SKPT NSZZ SOLIDARNOŚĆ

TYGODNIK SOLIDARNOŚĆ

czasopismo
NSZZ SOLIDARNOŚĆ

Karta GROSIK